Αφιέρωμα: Η νύχτα του Τάκη
Το ξεσπασμα των πέτρινων χρόνων..
Στις 7 Μαϊου 1989 η Ένωση αντιμετώπιζε τον Ολυμπιακό στο ΟΑΚΑ για την προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος και της αρκούσε η ισοπαλία για να παραμείνει στην κορυφή της βαθμολογίας.
Η ιστορία κατέγραψε μια νίκη κι ένα πρωτάθλημα που σημάδεψε μια ολόκληρη γενιά οπαδών της ΑΕΚ. Αυτούς που έφερε στην ΑΕΚ η μεγάλη ομάδα του Λουκά Μπάρλου προς τα τέλη της δεκαετίας του 70 και
που έζησαν τα 10 πέτρινα χρόνια που ακολούθησαν από τότε που άρχισε το επαγγελματικό πρωτάθλημα μέχρι το 1989. Ήταν η περίοδος που το μόνο που είχαν να θυμούνται οι οπαδοί της ήταν εκείνο το Κύπελλο
του 1983, με την επικράτηση επί του ΠΑΟΚ στον τελικό του ΟΑΚΑ κι από εκεί και πέρα… πίκρα. Πολλή πίκρα…
Με νέο πρόεδρο τότε τον Στράτο Γιδόπουλο, με νέο προπονητή τον Ντούσαν Μπάγεβιτς,
με μεγάλο αστέρι τον Οκόνσκι αλλά αθάνατο ήρωα τον Τάκη Καραγκιοζόπουλο (που σημειωτέον, επέστρεψε στο τέλος εκείνη την σαιζόν από πολύ σοβαρό τραυματισμό) η ΑΕΚ επέστρεψε στους τίτλους και
έβαλε τις βάσεις για την δημιουργία της μεγάλης ομάδας που έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Ελλάδα και κατέκτησε τρία σερί πρωταθλήματα.
Με κόκκινη φανέλα και το «κακό» του πόδι..
Εκείνο το βράδι κανένας δεν πίστευε στην ΑΕΚ...ο Καραγκιοζόπουλος όμως είχε διαφορετική γνώμη..
Ελάχιστα λεπτά νωρίτερα με δικό του γκολ χαρίζει στην ΑΕΚ όχι μόνο τη νίκη επί του Ολυμπιακού αλλά κι ένα κοτζάμ πρωτάθλημα μετά από δέκα χρόνια ξηρασίας. Κι όμως στις φωτογραφίες και στα βίντεο από τους πανηγυρισμούς για τον τίτλο, ο ήρωας εκείνης της βραδιάς, ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος διακρίνεται να είναι ντυμένος φορώντας ένα κόκκινο φανελάκι, που έχει την δική του ιστορία! «Το αριστερό το είχα μόνο για το… αμπραγιάζ» είχε πει κάποτε σε συνέντευξή του ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος για να περιγράψει πόσο σπάνια και μόνο για… ειδικές αποστολές χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο πόδι. Και πόσο πιο ειδική αποστολή να φανταστεί, βέβαια, κανείς από αυτή που είχε μπροστά της η ΑΕΚ το 1989, όταν έφτασε να διεκδικεί το πρωτάθλημα, το παρθενικό της στα χρόνια του επαγγελματικού ποδοσφαίρου και πρώτο μετά από δέκα πέτρινα χρόνια.
Υπήρχαν σεζόν που η ομάδα δεν κατόρθωνε καν να βγει Ευρώπη. Πρόεδροι και παράγοντες έρχονταν και έφευγαν, ενώ κανένας από αυτούς δεν είχε την δυνατότητα να τα βάλει με Νταϊφάδες, Βαρδινογιάννηδες και άλλους τέτοιου τύπου κολοσσούς που κρατούσαν στα χέρια τους τις τύχες του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού. Η αλήθεια είναι πάντως ότι ούτε ο Στράτος Γιδόπουλος που βρισκόταν τότε στο τιμόνι της είχε αντίστοιχη επιφάνεια, φρόντισε όμως να δώσει το γενικό κουμάντο της ομάδας στον Ντούσαν Μπάγεβιτς, ο οποίος όπως απέδειξε η ίδια η ιστορία, είχε πάντα τον τρόπο να κατακτά τίτλους.
Και ο πρώτος δικός του ως τεχνικός, μετά από αυτούς που κέρδισε ως παίκτης με τον δικέφαλο της Αθήνας, ήρθε το 1989 με έναν εντελώς απρόσμενο ήρωα. Τον Τάκη Καραγκιοζόπουλο! Τότε είχε ήδη συμπληρώσει μια 8ετία στην ομάδα, προερχόμενος από την Βέροια και παρά το γεγονός ότι είχε μια καλύτερη πρόταση από τον Άρη και πολλά ακούγονταν για τον Παναθηναϊκό, εκείνος βρέθηκε στα… Φιλαδέλφεια και μάλιστα ως σέντερ φορ, πριν ο αείμνηστος Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι τον γυρίσει στη θέση του αμυντικού, μετά τον σοβαρό τραυματισμό του Πέτρου Ραβούση.
Στα χρόνια του Μπάγεβιτς δεν παίζει πια τόσο συχνά ως βασικός, αλλά έμελλε να γίνει ο απόλυτος πρωταγωνιστής μιας μαγικής βραδιάς που για πολλούς άλλαξε την ιστορία της ΑΕΚ και επακόλουθα και του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Η βίλλα και οι τούρτες..
Το ημερολόγιο έγραφε 7 Μαΐου 1989 και ο Ολυμπιακός υποδέχεται τους κιτρινόμαυρους για την προτελευταία αγωνιστική. Αν και η Ένωση είναι 1 βαθμό μπροστά και θεωρητικά βολεύεται και με ισοπαλία, σχεδόν όλοι έχουν προεξοφλήσει ότι ο τίτλος θα καταλήξει στον Πειραιά. Μάλιστα στη βίλα του τότε προέδρου των ερυθρολεύκων Αργύρη Σαλιαρέλη στην Αίγινα κόβουν και… τούρτα στην οποία αναγράφεται «Ολυμπιακός-ΑΕΚ 4-0»,Την ίδια ώρα που ο Ντούσαν Μπάγεβιτς έχει μαντρώσει τους παίκτες σε ξενοδοχείο στην Πάρνηθα - αυτή η διαφορετική προσέγγιση ήταν απολύτως ενδεικτική του κλίματος που επικρατούσε στα δύο στρατόπεδα.
Την βραδιά του αγώνα είναι αλήθεια ότι ο Ολυμπιακός ήταν η καλύτερη ομάδα μέσα στο γήπεδο. Πίεσε, έχασε ευκαιρίες, είχε δοκάρι, είδε ένα γκολ να ακυρώνεται (απολύτως σωστά πάντως) και θα μπορούσε να ανοίξει το σκορ εάν ο Οικονομόπουλος δεν έκανε ακόμη μία σπουδαία εμφάνιση, στην πιο μαγική σεζόν της καριέρας του.
«Λέω στον αείμνηστο φροντιστή μας, τον Μιχάλη Κεραμιδόπουλο, ‘’κύριε Μιχάλη, εγώ δεν πρόκειται να παίξω, οπότε δεν μου δίνεις σε παρακαλώ ένα μάλλινο από κάτω, γιατί έχει υγρασία μες στο Ολυμπιακό στάδιο;’’. Μου λέει ‘’Τάκη μου, μόνο αυτό έμεινε, το κόκκινο, θες να το πάρεις;’’ και του απαντάω ‘’δεν πειράζει, δώσ’ το μου, ας είναι κόκκινο, κάτω απ’ τη φόρμα δεν φαίνεται τίποτα»…
Τελικά η μοίρα επέλεξε τα πράγματα να γίνουν διαφορετικά από ό,τι φανταζόταν κανείς. Ο παραγκωνισμένος Τάκης Καραγιοζόπουλος έπαιξε. Οι προπονήσεις και οι αγώνες που είχε κάνει στην αρχή της καριέρας του ως επιθετικός έπιασαν τόπο. Και με το αριστερό το πόδι έβαλε το γκολ που έγραψε ιστορία. Και ο… αθεόφοβος το πανηγύρισε φορώντας ένα κόκκινο φανελάκι απέναντι στον Ολυμπιακό!
«Θυμάμαι τις οδηγίες του κ. Μπάγεβιτς πριν περάσω στο παιχνίδι. Στόχος μας ήταν αρχικά να κρατήσουμε την ισοπαλία, αφού ήταν αποτέλεσμα που μας συνέφερε. Μπήκα μέσα, έπαιξα το 1-2 με τον Οκόνσκι και έφτασα κοντά στην περιοχή. Πέρασα τον Αλεξίου. Έκλεισα τα μάτια και σκόραρα.
Από εκεί και πέρα δεν ήξερα τι έκανα. Χαρακτηριστικά θα σου πω ότι αρχικά έκανα κίνηση να πανηγυρίσω μπροστά στους φιλάθλους του Ολυμπιακού, αλλά αμέσως συνειδητοποίησα ότι οι δικοί μας φίλαθλοι ήταν στην άλλη πλευρά. Δεν είναι όμως μόνο το γκολ που πέτυχα εγώ. Ήταν οι δύο αποβολές που είχαν προηγηθεί. Οι εκπληκτικές αποκρούσεις του Οικονομόπουλου. Το διώξιμο του Μανωλά με το κεφάλι πάνω στη γραμμή. Ήταν η επιβράβευση των κόπων μας. Πραγματικά υπέροχες στιγμές που δε θα τις ξεχάσω ποτέ. Όπως δε θα ξεχάσω ποτέ την αγάπη που μου δείχνει ο κόσμος σε κάθε ευκαιρία. Τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου
«Ακόμα και τώρα όποτε με βλέπουν οι φίλαθλοι και της ΑΕΚ, αλλά και του Ολυμπιακού για εκείνο το γκολ μου λένε. Ειδικά αυτοί του Ολυμπιακού δεν έχουν ξεχάσει και δε μπορούν να πιστέψουν πως τους πήραμε το πρωτάθλημα και μάλιστα με το δικό μου γκολ. Το θυμάμαι πολύ συχνά αυτό το γκολ και τη συγκεκριμένη φάση. Να σας πω την αλήθεια δε χρειάζεται να φτάσουμε κάθε χρόνο στις 7 Μαϊου για να μπω στη διαδικασία να το δω στο ίντερνετ. Το βλέπω αρκετές φορές καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς και πάντα συγκινούμαι. Το κουβαλάω μέσα μου. Είναι απ’ τις στιγμές που μένουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη ενός ποδοσφαιριστή. Πως θα γινόταν διαφορετικά με μένα; Φέρνω εκείνες τις στιγμές στο μυαλό μου και πάντα αισθάνομαι το ίδιο πράγμα. Ότι ήταν ένας τίτλος που τον δικαιούμασταν απόλυτα και γι’ αυτό μας βοήθησε ο Θεός να τον κατακτήσουμε», τόνισε ο Τάκης Καραγκιοζόπουλος